Pomóżmy Witosławowi okiełznać ADHD – zrzutka na terapię

Mój syn, Witosław, ma 9 lat i chodzi do trzeciej klasy. To niezwykle mądry, ciekawy świata i wrażliwy chłopiec. Niestety, codzienność dla niego to nieustanna walka z własnym ciałem i umysłem. Witosław choruje na ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej).
W wieku 9 lat szkoła staje się dla niego polem minowym. Gdy inne dzieci siedzą w ławkach i piszą w skupieniu, jego układ nerwowy płonie. Przebodźcowanie sprawia, że nie potrafi usiedzieć w miejscu, wierci się, gubi koncentrację, a w jego głowie panuje szum, którego nie da się wyłączyć.
Najbardziej boli jednak to, co dzieje się na przerwach. Wituś bardzo chce mieć kolegów. Chce bawić się, śmiać i być częścią grupy. Niestety, przez swoją impulsywność – tak charakterystyczną dla ADHD – często przerywa innym, reaguje zbyt gwałtownie, nie potrafi czekać na swoją kolej. Dzieci zaczynają go unikać, a on zostaje sam na szkolnym korytarzu, ze łzami w oczach i pytaniem: "Mamo, dlaczego nikt mnie nie lubi?". Serce pęka mi na pół.
Jako rodzic robię wszystko, co w mojej mocy. Wiemy jednak, że miłość nie wystarczy – potrzebna jest specjalistyczna pomoc, na którą brakuje nam funduszy. Aby Witosław miał szansę na normalne dzieciństwo i dobrą przyszłość, musimy pilnie sfinansować dwie terapie:
1. Terapie Integracji Sensorycznej (SI): Dzięki niej jego ciało nauczy się prawidłowo przetwarzać bodźce. Witosław będzie spokojniejszy, łatwiej przyjdzie mu skupienie na lekcjach, a jego układ nerwowy wreszcie dostanie upragnione wytchnienie.
2. Trening Umiejętności Społecznych (TUS): To dla niego szansa na ratunek w relacjach rówieśniczych. W bezpiecznej grupie, pod okiem psychologa, nauczy się jak kontrolować impulsy, jak radzić sobie z przegraną i jak budować prawdziwe, trwałe przyjaźnie.
Miesięczny koszt tych zajęć, konsultacji lekarskich oraz wsparcia psychologicznego to kwoty rzędu kilkuset złotych. W skali roku to bariera finansowa, której sami nie damy rady pokonać.
Proszę, pomóż mojemu 9-letniemu synowi wygrać z chaosem, który funduje mu ADHD. Każda złotówka to minuta spokojnej terapii, krok w stronę akceptacji i uśmiechu na jego twarzy. Dziękuję za każde wsparcie!